استاد بزرگوار، تو را به چه مانند کنم . دل دریاییت لبریز از آرامش است همچون

کوه استوار از حوادث روزگار ایستاده ای و همچون ابر، باران پر شکوه معرفت بر چمن های

دشت دانش آموختگی فرو می ریزی . خورشید نگاهت گرمابخش وجود ما وحرارت کلبه ی

سرد یأس و ناامیدی و ارمغان شور و شعف است . غنچه ی تبسمی که از گلستان لبهای

تو می روید، طراوت لحظه های ابهام و زیبا یی بخش خانه ی وجود ماست . کلام روح بخش

و دلنشین تو موسیقی دلنوازی است که بر گوش جان می نشیند و اهنگ زندگی را به

شور در می آورد. روانی به لطافت گلبرگهای ارغوان داری که از احساس و شور و شعف لبریز

است . دستهای روشنت سپیدی خود را از گل بوسه های گچ گرفته و شمع وجودت از

نیروی ایمان و انسانیت شعله ور است . سرخی شفق ، تابش آفتاب ، نغمه ی بلبلان ،

صفای بستان ، آبی دریاها ، همه و همه را می توان در تو خلاصه نمود . معنای کلام امید

بخش تو همچون نسیم صبحگاهان نشاط بخش روح خسته ماست . علم آموزی و صبر

ایمان را از پیامبران به ارث برده ای و به حقیقت وارث زیبایی ها بر گستره ی گیتی

هستی . قدوم سبز تو سبزینه ی کوچه باغ های زندگی و صفا بخش خاطر پر دغدغه ی

ماست . طپش قلب تو آهنگ خوش هستی و جوشش نشاط در غزل شیوای زندگی

است . تو روشنایی بخش تاریکی جان هستی و ظلمت اندیشه را نور می بخشی . چگونه

سپاس گویم مهربانی ولطف تو را که سرشار از عشق ویقین است . چگونه سپاس گویم

تأثیر علم آموزی تو را که چراغ روشن هدایت را بر کلبه ی محقر وجودم فروزان ساخته

است . آری در مقابل این همه عظمت و شکوه تو مرا نه توان سپاس است ونه کلام وصف .

تنها پروانه ی جانم بر گرد شمع وجودت ، عاشقانه چنین می سراید : معلم کیمیای جسم

و جان است ... مــعلم رهنمای گمرهان است.... شـده حک بر فراز قله ی عشق .... معلم

وارث پیغــــمبران است

تقدیم به همه استادهای عزیزم بخصوص آقای معاذی نژاد عزیز

آقای نوری عزیز که لطف خاصی به بنده حقیر داره

و آقای حاتمیان

همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند

همان ها که برای همه لبخند دارند

همان ها که همیشه هستند،

برای همه هستند آدمهای ساده را باید

مثل یک تابلوی نقاشی ساعت ها تماشا کرد؛

 عمرشان کوتاه است ...

بس که هر کسی از راه می رسد

یا ازشان سوءاستفاده می کند

 یا زمینشان میزند یا درس ساده نبودن بهشان می دهد

 آدم های ساده را دوست دارم بوی ناب “آدم” می دهند

جــــــه دنیــــــانــــــه تــــــاکــــــه نـــــــا

کــــــــــرژو ژیــــــــــرو ورده نـــــــــــا

فـــــه خــــــر کـــــه رو کــــــورده نــــــا

هـــــــــه ورامــــــــانــــــــا وه لاتـــــــــم

خــــــودای کــــــه رده ن خــــــه لاتــــــم

ـیـــــــاگــــــــی پشتـــــــــاو پشتیمـــــــــا

نمــــــونــــــه و بــــــه هــــــه شتیمـــــــا

ده ینـــش ئینــــــــا گـــــــــه رده نـــــــــم

هــــــه تــــــا وه روی مــــــه رده نـــــــم

قــــه ســــه م بــــو تــــا مــــه نــــه نـــــا

نـــــه ده وش ده ســـــو دوژمــــــه نــــــا

بــــــا نــــــه واچمــــــی مــــــن و تـــــــو

ئـــــاواش کـــــه رمیــــــوه جـــــه نــــــو

او اولین زن ایرانی است که توانسته در رشته پینگ پنگ سهمیه المپیک بگیرد.

نماینده تنیس روی میز بانوان کشورمان جواز حضور در مسابقات المپیک لندن را کسب کرد.

شهسواری ملی پوش ارزنده کشورمان با رنکینک 609 در فینال این رقابت‌ها

مقابل شاگاروا و دارنده رنکینگ 431 جهان قرار گرفت و

 با نتیجه 4 بر یک (5-11، 11-9، 11-7، 11-9 و 11-9) موفق به پیروزی شد

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=* 

**وقتی از کسی که دوستش داری هیچ خبری نیست

خوشحال باش ! چون حتما حالش خوبه

و همه چیز رو به راهه که از یادش رفتی

**مهم این نیست که :

با هم باشیم ، به یاد هم باشیم ، برای هم باشیم . . .

**می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ام می کرد بهم چی گفت ؟

جایی که می ری مردمی داره که می شکننت ،

نکنه غصه بخوری تو تنها نیستی ،

تو کوله بارت عشق می ذارم که بگذری ،

قلب می ذارم که جا بدی ،

اشک می دم که همراهیت کنه ،

و مرگ که بدونی بر می گردی پیش خودم .

                                      

                                        جملاتی از بزرگان جهان همچون:

                                        برنارد شاو - تولوستوی - انیشتین - گوته - دوما و...

*مراقب باشید چیزهایی را که دوست دارید بدست‌آورید وگرنه ناچارخواهید بود چیزهایی را که بدست آورده‌اید دوست داشته‌باشید............. (جرج برنارد شاو)

*فرق انسان و سگ در آنست که اگر به سگی غذا بدهی هرگز تو را گاز نخواهد گرفت..........(تولستوی)

*اگر می‌خواهید در زندگی دوستان وفادار و یاران غمخوار داشته‌باشید، کم و خیلی دیر با مردم دوست شوید .................(هرشل)

*دوست داشتن کسانی که دوستمان می‌دارند کار بزرگی نیست، مهم آن است آنهایی را که ما را دوست ندارند، دوست بداریم ............(حضرت عیسی مسیح)

*هیچ چیز در زندگی شیرین تر از این نیست که کسی انسان را دوست بدارد. من در زندگانی خود هر وقت فهمیده ام که مورد محبت کسی هستم, مثل این بوده است که دست خداوند اعلام را بر شانه خویش احساس کرده ام..............(چارلز مورگان)

*از میان کسانی که برای دعای باران به تپه ها می روند تنها آنهایی که با خود چتر به همراه می برند به کار خود ایمان دارند ...............(آنتوان چخف)


*هیچ کس نمی تواند ما را بهتر از خودمان فریب دهد ............... (گوته)

*انسان ها شکست نمیخورند بلکه تنها تلاش کردن شان را متوقف می سازند...........(ارنست همینگوی)

*کسی که تا به حال عمل اشتباهی انجام نداده ، هیچ کار تازه ای انجام نداده است ... (آلبرت انیشتن)

*در کنجکاوی همانقدر لذت نهفته است که در تمام خواستن های شدید
لذت دانستن و کنجکاوی انقدر است که زندگی خیلی از کنجکاوان را به باد داده است......(الکساندر دوما)

*در سقوط افراد در چاه عشق، قانون جاذبه تقصیری ندارد. .................(آلبرت انیشتین)

*خود را بباز تا خود را بیابی ................... (فیلسوف معاصر هندی)

*در زندگی انسان چیزی به زیبایی دوست داشتن نمی رسد................. (ژرژساند)

فرشته پاسخ داد: بسیار ساده، فقط کافیست بگویند: خدایا شکر

(عشق وسپاس گذاری می تواند اعجاز کند و

دریا ها را از هم بشکافد و کوه ها را حرکت دهد و بیماری ها را شفا دهد )

از کوی تو بیرون نرود پای خیالم

نکند فرق به حالم

چه برانی چه بخوانی

چه به اوجم برسانی

چه به خاکم بکشانی

نه من آنم که برنجم

نه تو انی که برانی

زنى سه دختر داشت که هر سه ازدواج کرده بودند .

چند روزه بد جور دلم گرفته

خدا جونم بهم آرامش بده

                                     چرت بزنيد...

از داخل میشکند،

زندگی آغاز میشود...

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید

 آیا می توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟

 برخی از دانش آموزان گفتند:

با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند.

برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه

بیان عشق عنوان کردند.شماری دیگر هم گفتند

  «با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از

خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

 در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که

شیوه دلخواه خود را شماری دیگر هم گفتند

 برای ابراز عشق بیان کند،

داستان کوتاهی تعریف کرد:

 یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند

 داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند

به محکوم کردن آن مرد.

 راوی اما پرسید : آیا می انید آن مرد در لحظه های آخر

زندگی اش چه فریاد می زد؟

 بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت

 قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود

 که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند

 ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی

انجام می دهد و یا فرار می کند.

پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا

 کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد.

این صادقانه ترین و بیریاترین ترین راه پدرم برای بیان

 عشق خود به مادرم و من بود

پدر ای چراغ خونه !  مرد دریا ، مرد بارون

             هر چی دارم از تو  دارم ، تو  بهار آرزوها

                                                  هنوزم اگه نگیری ، دستامو می افتم از پا

بابایی . . .

 جونمی ،

 عمرمی ،

قلبمی . . .

 دوستت دارم

به شما افتخار میکنم 

 امید که سایه شما تا ابد بر سر ما باشد

 بهار زندگی

مادر، تو شکوفاتر از بهار، نهالِ تنم را پر از شکوفه کردی و با بارانِ عاطفه های صمیمی

 اندوه های قلبم را زدودی و مرهمی از ناز و نوازش بر زخم های زندگی ام نهادی.

 در «تابستان»های سختی با خنکای عشق و وفای خویش، مددکار مهربان مشکلاتم بودی

تا در سایه سارِ آرامش بخش تو، من تمامی دردها و رنج ها را بدرود گویم.

با وجود تو، یأس دری به رویم نگشود و زندگی رنگ «پائیز» ناامیدی را ندید.

 تو در «زمستانِ» مرارت های زندگی، چونان شمع سوختی تا نگذاری

رنجش هیچ سختی ستون های تنم را بلرزاند. مادر، ای بهار زندگی،

شادترین لبخندها و عمیق ترین سلام های ما، همراه با بهترین درودهای خداوندی،

نثار بوستان دل آسمانی ات باد.  

مـادر تــو بـهشــت جـاودانــی مـادر            خــورشـیـد بـلـنـد آســمـانی مـادر
در چشم تـو نـور زندگانـی جـاریـست          سر چشمه ی مهر بیکرانی مـادر
ای کـاش کـه تـا ابــد نــمـیــرد مادر             یـا هـستـی جـاودان بـگیـرد مادر
مهر است سراسر وجودش تــا هـست       ای کاش که پـایـان نـپـذیـرد مادر
هر بار که خنده بـر لبش مــی رویــد           یا نبض گل سرخ ، سخن می گوید
چشمان پر از ستـاره ی مــــادر مــن          در گــردش آشـنـا مرا می جـویـد
چون مهر، بـزرگ و بی نـشانی مادر           آرام دل و عـــــزیــز جـانـی مــادر
ای کاش همیشه جـاودان مـی بــودی      آن قـدر که خـوب و مـهربانـی مـادر
در کوچه جان همیشه مادر بـــاقیست      دریـای مـحبـتـش چو کوثر باقیست
در گـــویــش عـاشـقانـه ، نـام مــــادر      شعریست کــه تا ابد به دفتر باقیست

خدایی که اول تو را از لجن / و بعداً مرا از لجن آفرید !

برای من انواع گیسو و موی / برای تو قدری چمن آفرید !

مرا شکل طاووس کرد و تورا / شبیه بز و کرگدن آفرید !

به نام خدایی که اعجاز کرد / مرا مثل آهو ختن آفرید

تورا روز اول به همراه من / رها در بهشت عدن آفرید

ولی بعداً آمد و از روی لطف / مرا بی کس و بی وطن آفرید

خدایی که زیر سبیل شما / بلندگو به جای دهن آفرید !

وزیر و وکیل و رئیس ات نمود / مرا خانه داری خفن آفرید

برای تو یک عالمه کِیْسِ خوب / شراره ، پری ، نسترن آفرید

برای من اما فقط یک نفر / براد پیت من را حَسَنْ آفرید !

برایم لباس عروسی کشید / و عمری مرا در کفن آفرید

به نام خدایی که سهم تو را / مساوی تر از سهم من آفرید

هیچ لحظه ای نمی تواندبارسنگین تنهاییش را بدوش بکشد

هیچ کلمه ای نمی تواند خوبی و پاکیش را بیان کند

ملودی زندگیش ارام و یکنواخت است

خدایا تابی عطا کن تا بدوش کشم سکوت و تنهاییش را

 کاش می شد بهانه ای برای باریدنش باشم

  و غم هایش رازی شوند محبوس در قلب قطره های سرگردان

کاش .............................

مهر ایزدی بر فراز دستانم بدرقه ی استادی که راه و رسم

دل تنگ تو و روز های باتو بودن...

نگرانم..

نگران ثانیه های بی تو بودن...

متنفرم..

متنفر از لحظاتی که بی تو گذشتند...

منتظرم..

منتظر لحظاتی بهتر در کنار تو...

وناامیدم..!

نا امید از عشق تو و با تو موندن.

این چیزا رو اینجا می نویسم شاید یه کم سبک بشم.

بچه که بودم بابام همیشه بهم میگفت دخترم تو باعث سربلندی من میشی

چون بچه ی درس خوانی بودم خیلی خیلی درس خوان.

علاوه بر درس خوان بودنم اهل ورزش هم بودم.

ورزش رو به صورت حرفه اي كار ميكردم.

تمام آرزوم اين بود كه رشته ي روانشناسي توي دانشگاه تهران قبول بشم

و آرزوي ورزشيم هم اين بود كه به تيم ملي دعوت بشم.